| Adres | Parking Campo de Tiro de Dénia, przy drodze CV-736 (Dénia–Jávea) |
|---|---|
| Ceny | bezpłatnie |
| Godziny | całodobowo (zalecane wczesne godziny) |
| Ile czasu zarezerwować | ok. 4 godziny (tam i z powrotem) |
Park naturalny Montgó widać z każdego miejsca w Denii i Jávei — ale sam park to więcej niż punkt na horyzoncie. Ten wpis to konkretna trasa na szczyt (753 m), w odróżnieniu od ogólnego przewodnika po parku naturalnym Montgó: oficjalna, najkrócej prowadząca ścieżka od strony strzelnicy (Campo de Tiro) w Denii.
Trasa: Ruta Gris (trasa nr 6)
Oficjalna trasa parku (parquesnaturales.gva.es) liczy 3,8 km w jedną stronę, prowadząc z 210 m n.p.m. przy parkingu do 751–753 m na szczycie — czyli ok. 500 m przewyższenia w niecałe 2 godziny podejścia. Ostatnie ok. 400 metrów to strome, wapienne skały wymagające wspinania się z użyciem rąk, po eksponowanej grani — nie polecana dla osób z lękiem wysokości. To najkrótsza i najczęściej wybierana droga na szczyt, oceniana jako jedna z najlepszych tras Montgó przez użytkowników AllTrails.
Na samym szczycie („La Creueta") znajdują się ślady osady iberyjskiej sprzed ok. 2800 lat (Casa de Biot).
Jak dojechać
Start przy parkingu Campo de Tiro de Dénia, przy drodze CV-736 łączącej Denię z Jávea. Podejście od strony Jávei (La Plana) łączy się z tą samą trasą przy tym samym parkingu — w praktyce to jedna droga obsługująca oba miasta.
Łatwiejsza alternatywa
Jeśli sam szczyt wydaje się zbyt wymagający, park oferuje też Ruta Amarilla — łatwiejszą, 5,4-kilometrową pętlę do jaskini Cova de l'Aigua i punktu widokowego Racó del Bou, bez konieczności zdobywania wierzchołka. Trasa startuje wprost z centrum Denii (Plaça Jaume I) i mija pustelnię Pare Pere oraz opuszczoną kolonię winną z czasów uprawy muszkatu na zboczach Montgó — w tym samym miejscu, gdzie na ścianie jaskini zachował się rzymski napis datowany na 238 rok n.e.
Sylwetka Montgó, widziana z daleka, przypomina śpiącego słonia — to jedno z najbardziej rozpoznawalnych skojarzeń wśród mieszkańców regionu, obecne w lokalnych opowieściach od pokoleń.
Praktyka
To poważne wejście, nie spacer: solidne buty trekkingowe, minimum 2 litry wody, czapka i krem z filtrem — cień kończy się szybko. Telefon z zapasową baterią i poinformowanie kogoś o planie trasy to rozsądny standard przy tej skali wysiłku. Po deszczu ostatni, skalny odcinek robi się niebezpiecznie śliski — przełóż wejście na inny dzień.
Kiedy wchodzić
Jesień, zima i wczesna wiosna to zdecydowanie najlepsze pory — latem upał na odsłoniętej grani bywa niebezpieczny, a start powinien nastąpić przed 7:00. Silny wiatr utrudnia ostatni, techniczny odcinek.
Lokalny tip
Zabierz lornetkę — z góry widać jednocześnie zatoki Denii i Jávei, a przy wyjątkowo dobrej widoczności zarys Ibizy na horyzoncie. To widok, który wynagradza całe podejście.
Co połączyć w pobliżu
Jeśli szczyt to za dużo na jeden dzień, alternatywą o niższym progu wejścia jest spacer klifami do Cova Tallada — inna część tego samego masywu, bez wspinania. Po zejściu warto zajrzeć do Zamku w Denii albo na Cabo de San Antonio.