Stare miasto Altei

Jeśli Costa Blanca ma jedno miejsce, które wygląda jak z pocztówki greckich Cyklad, to jest nim starówka Altei. Białe domy wspinają się po wzgórzu ku kościołowi Nuestra Señora del Consuelo, którego kopuły z niebieskiej ceramiki widać z kilometrów — a plątanina brukowanych uliczek pod nimi od dekad przyciąga malarzy, ceramików i fotografów. Altea to oficjalnie „miasteczko artystów" z wydziałem sztuk pięknych, dziesiątkami galerii i klimatem, którego nie da się podrobić.

Jak zwiedzać

Starówkę zwiedza się bez mapy — i pod górę. Klasyczna trasa zaczyna się przy nadmorskiej alei, skąd schodami (Costera dels Matxos albo Calle Empedrat) wspinasz się ku Plaza de la Iglesia — placowi przy kościele, sercu całości. Po drodze: bielone fasady z bugenwillą, ceramiczne numery domów, maleńkie placyki i coraz szersze widoki na zatokę. Przy placu i uliczkach wokół — galerie, pracownie i sklepiki z rękodziełem (ceny „artystyczne", ale poziom też). Zejście najlepiej inną trasą, np. przez Calle San Miguel — pętla zajmuje dwie–trzy godziny ze wszystkimi przystankami.

Mirador i zachód słońca

Za kościołem kryje się mirador Cronistas de España — taras widokowy, z którego panorama obejmuje zatokę Altei, Peñón de Ifach i góry Bernii. To tutaj odbywa się najsłynniejszy rytuał miasteczka: zachód słońca, oklaskiwany latem przez tłumek z kieliszkami z pobliskich barów. Przyjdź 30–40 minut wcześniej po miejsce przy balustradzie; po zmroku plac przy kościele zamienia się w salon na świeżym powietrzu.

Praktyka

Wjazd autem na starówkę jest zamknięty — parkuj na dole: parking przy nadmorskiej alei lub podziemny przy placu targowym, stamtąd 10–15 minut podejścia. TRAM zatrzymuje się na dole miasteczka (przystanek Altea), autobusy z Calpe i Benidormu — przy głównej drodze. Buty: bruk jest śliski po deszczu, szpilki zostaw w hotelu. Duża część uliczek to schody — z wózkiem dziecięcym wygodniej wjechać od strony górnego parkingu przy kościele (dojazd od tyłu wzgórza).

Kiedy przyjść

Rano (do 11:00) masz uliczki dla siebie i najlepsze światło na białych ścianach; wieczorem — klimat i gwar. Latem środek dnia bywa pusty nie bez powodu: słońce odbite od bieli grzeje podwójnie. Wtorkowy poranek łączy się dobrze z cotygodniowym targiem na dole miasteczka. Zimą starówka jest cicha, część galerii otwiera się tylko w weekendy — w zamian dostajesz Alteę taką, jaką kochają miejscowi.

Lokalny tip

Wejdź do kościoła (poza mszami) — mozaikowe wnętrze zaskakuje po skromnej bieli uliczek. A na kawę omiń pierwszy lokal przy placu i zejdź dwie uliczki niżej: te same widoki z tarasów, ceny o jedną trzecią niższe. Fotografom: niebieskie kopuły najlepiej łapie się z ulicy Santa Bárbara — mało kto tam dochodzi.

Co połączyć w pobliżu

Naturalna para to Peñón de Ifach — rano skała w Calpe, po południu i wieczorem Altea (albo odwrotnie poza latem). Między nimi warto zajrzeć na mirador Monte Toix z widokiem na obie zatoki. Kolacja? Na dole przy promenadzie Altei albo w porcie rybackim Calpe — świeżość gwarantowana.