Pies to stopy, a cena to kolacja — hiszpańskie słowa podobne do polskich

Pierwszy dzień na Costa Blanca. Wypożyczone auto, serpentyny w stronę Guadalestu i czerwony trójkąt z zakrętem na poboczu. Ktoś sprawdza w telefonie, jak ten znak nazywa się po hiszpańsku, i cały samochód wybucha śmiechem: curva peligrosa. To nie żart, tylko oficjalna nazwa. Curva to po hiszpańsku po prostu zakręt.

Hiszpańskie słowa podobne do polskich to osobny gatunek pułapek. Językoznawcy nazywają je fałszywymi przyjaciółmi: brzmią swojsko, więc mózg od razu podsuwa polskie znaczenie. A potem zamawiasz cenę, boli cię pies i ktoś proponuje ci ratę, choć ty chciałeś tylko rozłożyć płatność.

Zebraliśmy słowa, na które Polak na Costa Blanca trafia najszybciej: na drodze, w barze, na zakupach, u lekarza, w szkole i w domu. Przy każdym jest zdanie, które przyda się od razu. Na końcu znajdziesz ściągę do zapisania w telefonie.

Na drodze: curva, parada, carné i droga

Curva — zakręt, łuk. Znak P-13a nazywa się w hiszpańskich przepisach curva peligrosa hacia la derecha, czyli niebezpieczny zakręt w prawo. Brzmienie bawi każdego Polaka, ale Hiszpan nie słyszy w nim nic poza geometrią. Przyda się: «Cuidado, hay una curva muy cerrada» — uwaga, ostry zakręt.

Parada — przystanek: parada de autobús, parada de taxis. Defilada to desfile. Jeśli poruszasz się bez auta, to słowo będziesz czytać codziennie, więc warto zajrzeć też do przewodnika Costa Blanca bez samochodu.

Carné (pisane też carnet) — legitymacja, a przede wszystkim carné de conducir, czyli prawo jazdy. Karnet na siłownię to raczej abono albo bono. O tym, jak zamienić polski dokument na hiszpański, piszemy w poradniku o wymianie prawa jazdy.

Droga — narkotyk. Drogę, po której jedziesz, nazwiesz carretera (szosa) albo camino (droga, ścieżka). Żeby było zabawniej, droguería to zwykły sklep z chemią i kosmetykami, czyli coś w rodzaju polskiej drogerii.

W barze i restauracji: cena, pan, ser, seta i cava

Cena — kolacja. Cena, o którą pytasz przy kasie, to precio. Zdanie «¿Cuánto cuesta la cena?» pyta więc o cenę kolacji i zawiera oba słowa naraz. Pamiętaj też, że Hiszpanie jedzą kolację wyraźnie później niż w Polsce.

Pan — chleb. Pan w garniturze to señor. W barze powiesz: «¿Me pone un poco de pan?» — poproszę trochę chleba.

Ser — być, jak w ser o no ser. Żółty ser na kanapkę to queso, na przykład queso manchego.

Seta — grzyb z kapeluszem. Na barowej tablicy często zobaczysz revuelto de setas, czyli jajecznicę z grzybami. Setkę zamówisz jako chupito, czyli kieliszek mocnego alkoholu.

Cava — hiszpańskie wino musujące. Kawa to café: café con leche z mlekiem, cortado z odrobiną mleka, solo czarna.

Rachunek na koniec to la cuenta: «La cuenta, por favor». To samo słowo oznacza konto w banku (cuenta bancaria), a cuento to bajka. Jeśli bank prosi cię o hiszpańskie konto, a ty masz polskie, przeczytaj, co zrobić z polskim IBAN-em.

Na zakupach: caja, ropa, rata i cara

Caja — kasa w sklepie i w banku. Casa, które brzmi podobnie, to dom. Ekspedientka powie: «Pase por caja» — proszę podejść do kasy.

Ropa — ubrania. Tienda de ropa to sklep odzieżowy. Ropa naftowa to petróleo, a ropa w ranie to pus.

Rata — szczur. Raty to plazos: pagar a plazos — płacić w ratach. Nie pytaj więc w sklepie z RTV o telewizor „na ratę”, bo zabrzmi to jak zamówienie gryzonia.

Cara — twarz. Jako przymiotnik znaczy „droga”: «Esta casa es muy cara» — ten dom jest bardzo drogi. Okrzyk «¡Qué cara!» znaczy „ale tupet!”. Polska kara, na przykład mandat, to multa.

Jeszcze jedno słowo-klucz: w kolejce na targu, w aptece czy w przychodni nikt nie stoi w równym rzędzie. Wchodzisz i pytasz «¿Quién es el último?», czyli kto jest ostatni. Ktoś podnosi rękę, a ty wiesz, za kim jesteś.

U lekarza i w aptece: pies, rana, cura, receta i pupa

Pies — stopy (liczba mnoga od pie). Pies, który szczeka, to perro. Przyda się: «Me duelen los pies» — bolą mnie stopy.

Rana — żaba. Rana na kolanie to herida: «Tengo una herida en la rodilla».

Cura — ksiądz, ale też leczenie i opatrunek. W przychodni zobaczysz sala de curas, czyli gabinet zabiegowy, w którym zmienia się opatrunki. Kura to gallina.

Receta — recepta, ale także przepis kulinarny. Z kontekstu łatwo odgadnąć, czy chodzi o antybiotyk, czy o paellę.

Pupa — w mowie dzieci: ranka, „bubu”. Pielęgniarka zapyta malucha: «¿Te has hecho pupa?» — zrobiłeś sobie bubu? Polska pupa to potocznie culo albo grzeczniej trasero. Więcej o wizytach u lekarza znajdziesz w poradniku lekarz po polsku na Costa Blanca.

W szkole, w pracy i w urzędzie: colegio, instituto, bruto, bufete i lista

Colegio — szkoła, najczęściej podstawowa, a nie kolegium ani uczelnia. Kiedy hiszpańska mama mówi o cole, chodzi o zwykłą podstawówkę.

Instituto — szkoła średnia (w skrócie IES), a nie instytut naukowy. Oba słowa pojawiają się przy zapisach, więc przyda się poradnik, jak zapisać dziecko do szkoły w Hiszpanii.

Bruto — w umowie o pracę to brutto: salario bruto, a na rękę neto. O człowieku bruto znaczy tępak albo brutal, więc lepiej nie komentować tak szefa. O pierwszej pracy w Hiszpanii piszemy w tekście o numerze NUSS.

Bufete — kancelaria adwokacka: bufete de abogados. Szwedzki stół to bufé, a „jesz, ile chcesz” to bufé libre.

Lista — lista zakupów to też lista, ale «Estoy lista» znaczy „jestem gotowa”, a «Tu hija es muy lista» — „twoja córka jest bardzo bystra”.

W domu i na plaży: luz, pila, nieto i pala

Luz — światło i prąd. Factura de la luz to rachunek za prąd, który warto dokładnie sprawdzić, o czym piszemy w poradniku o pierwszym rachunku za prąd. Polskie „na luzie” to tranquilo.

Pila — bateria, na przykład pilas AA. Piła do drewna to sierra.

Nieto — wnuk. Kiedy sąsiadka pyta «¿Es su nieto?», nie odpowiadaj „nie to”, tylko «Sí, es mi nieto».

Pala — łopata. Na plaży palas to drewniane rakietki do gry, w którą grają całe rodziny wzdłuż brzegu. Polska pała z klasówki to un suspenso.

Balón — piłka, na przykład do nogi. Balonik na urodziny to globo.

Jak się nie dać złapać

Trzy proste zasady:

1. Jeśli zdanie nagle traci sens, podejrzewaj słowo, które znasz. Najwięcej pomyłek robią słowa, które „rozumiemy” bez zastanowienia. Sprawdź je w słowniku Real Academia Española.
2. Tam, gdzie pomyłka kosztuje, nie zgaduj. Umowa najmu, zgoda u lekarza czy pismo z urzędu to nie miejsce na domysły. Przy ważnych dokumentach skorzystaj z tłumaczeń polsko-hiszpańskich.
3. Śmiej się razem z Hiszpanami. Opowieść o zamówionej „cenie” to świetny sposób na rozpoczęcie rozmowy z sąsiadem.

Ściąga: hiszpańskie słowa podobne do polskich

FAQ — hiszpańskie słowa podobne do polskich

Co to są fałszywi przyjaciele w języku hiszpańskim?

To słowa, które wyglądają albo brzmią podobnie do polskich, ale znaczą coś innego. Przykłady: pies to stopy, cena to kolacja, rata to szczur, a ropa to ubrania.

Czy „curva” to po hiszpańsku przekleństwo?

Nie. Curva znaczy zakręt albo krzywą, a curva peligrosa to oficjalna nazwa znaku ostrzegającego przed niebezpiecznym zakrętem. Polaków bawi tylko brzmienie.

Jak po hiszpańsku jest „cena”?

Precio. O cenę zapytasz: «¿Cuánto cuesta?» albo «¿Qué precio tiene?». Hiszpańska cena to kolacja.

Jak po hiszpańsku powiedzieć „na raty”?

A plazos. Zdanie «¿Se puede pagar a plazos?» znaczy: czy można zapłacić w ratach? Rata to po hiszpańsku szczur.

Źródła

Znaczenia słów sprawdziliśmy w słowniku Diccionario de la lengua española Real Academia Española: curva, cena, rata, ropa, pie, droga, rana, cura, receta, pupa, bruto, bufete, instituto, luz, pila, pala i seta. Nazwę znaku P-13a podajemy według zestawienia hiszpańskich znaków ostrzegawczych. Stan na 28 września 2026.

---

Zobacz też: Życie codzienne w Hiszpanii okiem Polaka · NIE i empadronamiento — od czego zacząć · Tłumaczenia polsko-hiszpańskie